Mijn stamkroeg het Tonnetje; toegankelijk voor iedereen (Blog)

Door Ria Brands

Elke woensdagavond hou ik vrij voor mijn schilderavond bij het Vrij Atelier. Schilderen is mijn passie en op die avond kan ik daar heerlijk aan toegeven. Zonder deze avond zou ik er door mijn fulltime baan niet zo aan toe komen.

Na het schilderen drinken we meestal een wijntje in onze stamkroeg. Daar kom je dan vaak dezelfde mensen tegen. Er wordt regelmatig door een vaste groep gebiljart en voetballiefhebbers kijken er op woensdagavond weleens een wedstrijd. Het is er dan een beetje drukker dan normaal. Tegen de tijd dat wij er komen, wordt er flink over de wedstrijd nagepraat als die al is afgelopen. Het is echt zo’n stamkroeg: klinkertjes op de grond waarbij deze erg oneffen wordt. Je ruikt nog af en toe dat er flink gerookt is in het verleden. Bij erge kou gaat er rond de deur een groot fluwelen gordijn dicht. En het is er altijd een beetje schemerig.

In de kroeg loopt ook poes Tonnie rond. Hij is de koning van de kroeg. Hij mag bijna overal komen en springt op de bar, op de tafels of bij de mensen op schoot. Hij krijgt van iedereen genoeg aandacht en als hij naar binnen of buiten wil is er altijd iemand die even de deur voor hem open doet. Een tijd terug was er op het nieuws dat er een nieuw concept was, het kattencaf├ę, ergens in Brabant. Het concept was ook al in Amsterdam en Utrecht. Het concept was overgewaaid uit Japan, Engeland en de verenigde staten, waar het erg populair is. Nu, wij hebben dat concept al jaren in ons dorp.

Wie er ook altijd is, is Francien. Francien is lichamelijk gehandicapt. Zij rijdt in haar elektrische rolstoel overal naar toe, dus ook naar de kroeg. Hoewel de bar niet op haar hoogte is, staat ze met haar rolstoel wel vaak tussen de andere mensen die op de barkrukken zitten. Er is ook hier altijd wel iemand die haar drankje van de barman aan haar doorgeeft. Ze zit daarnaast vaak de biljarters aan te moedigen bij een thuiswedstrijd. Zij spelen op de woensdagavond hun competitie tegen de andere kroegteams. Tonnie, de poes, laat zich graag aaien door Francien en strijkt dan op haar schoot neer.

Op zo’n woensdagavond komen vaak dezelfde mensen. Alleen in de vakanties kan het zijn dat er opeens een invasie is van jeugd die dan door de weeks ook naar de kroeg gaat. En heel soms is er een verdwaalde vakantieganger die het Tonnetje weet te vinden. Als wij binnen komen staat onze vaste tafel al klaar en worden onze drankjes naar ons toe gebracht. Als er wat minder stamgasten zijn dan maken we een praatje met Francien. Ze komt dan even aan onze tafel rijden. En als Francien naar huis gaat is er altijd een bereidwillige stamgast die even de deur voor haar open doet. Er is geen aangepaste wc in de kroeg. Zelfs voor een doorsnee bezoeker is het een avontuur om de wat gedateerde toilet te bezoeken. Maar, Francien heeft geen toilet nodig. Dan rijdt ze wel naar huis, een paar huizen verder in de straat. En zo is Francien helemaal ge├»ntegreerd en vaste stamgast van het Tonnetje.

Contact